‘De binnenlandse oorlog in Suriname was als oorlogsverslaggever een van mijn mooiste reizen. Het was een bijna zwart-wit verhouding. The good guy tegen de bad guy’, zei Arnold Karskens, doorgewinterd oorlogsjournalist, tijdens de presentatie van zijn boek Rebellen met een reden eind oktober 2009 tegen de Wereldomroep. Lagen die verhoudingen wel zo zwart-wit? Over de
Vrij! Vrij! Vrij! Dat riep de menigte in Suriname op 24 november 1975 aan de vooravond van de onafhankelijkheid van Suriname. De volgende dag werd de soevereiniteitsoverdracht ondertekend. Niet iedereen had vertrouwen in de onafhankelijkheid. Bijna eenderde deel van Surinaamse bevolking nam het vliegtuig of de boot naar Nederland. Hoe zijn de banden tussen Nederland
‘De Nederlandse pers gedraagt zich als kleine morele rechters die een ieder buiten Nederland op het matje willen roepen om een zalvende preek te houden. Zij zijn constant bezig met negatieve berichtgeving over ons land. Alleen God, onze liever Heer kan ons helpen met jullie.’ Verder lezen
En tot slot ‘Winied’, zoals deze columns in ‘de Ware Tijd’ beschreven zijn door Ellen de Vries. Ze geeft duidelijk aan hoe de Surinaamse pers na 1987 langzaam opkrabbelt na een periode van zware censuur en intimidatie. Met ‘Winied’ keerde de humor terug. Ellen de Vries steekt ons een hart onder de riem met dit
‘En elke keer dat hij watert gaat hij zijn urine inspekteren. Om te kijken of hij niet iets vreemds te drinken heeft gekregen van zijn eigen “vrienden’’. Of hij steekt zijn vinger aan zijn kak, ruikt en proeft zijn bilprodukt. Om te weten of hij toch niet ongemerkt vreemde dinges heeft gegeten.’ In: Oso, nr
‘Paramaribo heeft verschillende pleinen. Een daarvan is het onafhankelijkheidsplein. Ons land heeft vriendschapsbanden met de landen van wie de vlaggen op dat plein hangen. Meten we de innigheid van deze banden af aan de conditie van de vlaggen, dan zien we: Suriname kan het best opschieten met Suriname en het slechtst met Nederland en Frankrijk.’
Prio 1, Prio 1, kom in voor dubbel 5 7. Er is op ons geschoten, we zijn geraakt…’, hoorde politieagent Roy Jones zijn collega in de portofoon roepen. De andere, de 23-jarige agent Mohammed Ramdjan Soeltan, zakte dodelijk getroffen neer in zijn stoel. Wordt vervolgd, februari 2010 Lees hier verder Lees ook het interview uit 2023
Nola Hatterman (1899-1984) groeide op in Watergraafsmeer, woonde in de Rivierenbuurt en de Falckstraat. Ze volgde de toneelschool, was te zien in films (o.a. in De Bolsjewiek van Theo Frenkel sr, en op toneel, maar koos uiteindelijk voor het schildersvak. Surinaamse schildersmodellen werden vrienden. In 1953 verhuisde Nola naar Suriname om er een kunstopleiding op te zetten. De blanke Hatterman voelde zich
Schorermagazine december 2010 Suriname Men United zetelt aan de Oude Charlesburgweg in Paramaribo. Aan de muur hangt een poster van de Surinaamse voetballer Ryan Babel, die bedrukt vraagt: ‘Zou je me buiten spel zetten als ik hiv-positief was?…’ Lees verder op p. 14 en 15 in het Schorermagazine
De Megacombinatie van Desi Bouterse is de grote winnaar van de parlementsverkiezingen van 2010 in Suriname. Lees hier verder…
